Hoşgeldiniz. Unutmayın, çok istiyorsanız mutlaka bir yolu vardır.!

izohips haritaları konu anlatımı eklermisiniz Kısaca Benzer Konulara da Bakmalısın İzohips Haritaları Özellikleri İzohips Haritaları Nasıl Çizilir Kareköklü Sayıların Anlatımı, Köklü sayılar konu anlatımı yansıyan
  • 5 üzerinden 5.00   |  Oy Veren: 1      

  1. Kayıtsız Üye
    Sponsorlu Bağlantılar


    İzohips Haritaları Konu Anlatımı

    Sponsorlu Bağlantılar










  2. Sponsorlu Bağlantılar




    5.İZOHİPS (EŞ YÜKSELTİ) YÖNTEMİ: Yer şekilleri izohipsler yardımıyla gösterilir. Haritalarda yer şekillerinin gösterilmesinde en çok kullanılan yöntem izohips yöntemidir.

    İzohips (Eş yükselti) Eğrisi: Yükseltileri aynı olan noktaları birleştiren eğrilere eş yükselti eğrisi adı verilir.
    İzohips Aralığı (Eş Aralık-Ekuidistans):İzohipsler haritanın ölçeğine göre belirlenen yükselti aralıkları ile çizilir. Eş yükselti eğrilerinin aralarındaki yükseklik farkı eşittir. Bu özelliğe eş aralık(ekuidistans) adı verilir. Büyük ölçekli haritalarda aralık değeri daha az olur.
    İzobat(Eş derinlik) Eğrisi: Deniz ve göl yüzeyinden dibe doğru aynı derinlikteki noktaları birleştiren eğrilerdir.
    İzoterm: Yeryüzünde sıcaklığı aynı olan noktaların birleştirilmesi ile elde edilen eğrilerdir. Bunların kullanılmasıyla oluşturulan ve sıcaklığın yeryüzündeki dağılışını gösteren haritalara izoterm haritaları adı verilir. İzoterm eğrilerini ilk olarak Alman bilim adamı A.Von Humboldt kullanmış ve yeryüzünün yıllık izoterm haritalarını çizmiştir. İlk yapılan aylık izoterm haritaları H. Doven’in Ocak ve Temmuz aylarına ait izoterm haritalarıdır


    İzobar:Hava basıncının aynı olduğu yerleri birleştiren eğrilere izobar (eş basınç) eğrisi adı verilir. Basınç haritalarında bu değerler deniz yüzeyine indirgenmiş olarak gösterilir. Bunlar kullanılarak yapılan haritalara Eş basınç haritası(İzobar haritası) adı verilir.

    İzoseist: Deprem şiddetinin aynı derecede hissedildiği noktaların birleştirilmesi ile elde edilen eğrilerdir.
    İzohyet: Eşit miktarda yağış alan noktaların birleştirilmesi ile oluşturulan eğrilere izohyet eğrileri adı verilir.
    İZOHİPSLERİN ÖZELLİKLERİ

    1.İç içe kapalı eğrilerdir.

    2.Yeryüzü şekillerinin yükseltilerini ve genel biçimlerini ortaya koyarlar.
    3.EŞ ARALIK:

    Aralarındaki yükselti farkı haritanın ölçeğine göre belirlenir ve birbirine eşittir.(Eş Aralık-Ekuidistans)
    4.Sıfır metre izohipsi deniz seviyesinden başlar.(0 m eğrisi kıyı çizgisini gösterir)
    5.

    İzohips eğrileri yanda gösterildiği biçimde birbirini kesmezler
    6.

    En alçak yeri en geniş izohips eğrisi, en yüksek yeri en dar izohips eğrisi gösterir.(Yükseltisi en az olan en dışta, yükseltisi en fazla olan en içtedir.)
    7.Her izohips eğrisi kendisinden daha yüksek bir izohipsi çevreler. Çukur alanlarda bunun tam tersi oluşur.
    8.

    Birbirini çevrelemeyen iki komşu izohipsinyükseltileri aynıdır
    9. İzohips çizgisi üzerinde olmayan bir noktanın yükseltisi kesin biçimde tespit edilemez.
    10.Aynı izohips üzerinde bulunan bütün noktaların yükseltileri birbirine eşittir.
    11.

    İzohipslerin sıklaştığı yerler eğimin arttığı, seyrekleştiği yerler ise eğimin azaldığı yerleri gösterir.
    12.Dağ dorukları(zirve) nokta ile gösterilir.
    13.İzohipsler yeryüzü şekillerinin kuşbakışı görünümünü belirler.
    14.

    İzohipsleri dik olarak kesen çizgiler ( ______ )daimi akarsuları gösterir. Kesik çizgiler ise ( ---------- )mevsimlik akarsuları gösterir. Akarsu vadileri yükseltinin arttığı yöne doğru girinti oluşturur.İzohipslerin "V" şeklini aldığı yerlerde, oluşan şeklin açık tarafı akarsu akış yönünü gösterir.
    15.ÇANAK(KAPALI ÇUKUR):

    Çukurluklar, derinlik doğrultusunda ok işareti ile gösterilir. (Krater, polye, düden, obruk, uvala, dolin)
    16. SIRT:

    İki yamacın birleştiği, su bölümü çizgisinin geçtiği sınıra sırt denir
    17.VADİ:

    Akarsuyun açtığı, sürekli inişli, birbirine bakan iki yamaçtan oluşan bulunan, uzun, doğal oluktur. İzohips eğrileri kaynak tarafına doğru girinti yaparlar. Girinti vadinin şekline göre değişir. Bu alanlarda eğriler sıklaşır ve sayıları artar. Bu alanlar aynı zamanda boğazları meydana getirirler.
    18.BOYUN:

    Doruk çizgisin geçtiği iki tepe arasında kalan ve nispeten alçakta bulunan alana boyun adı verilir.Genelde iki yanında doruk çizgisine dik uzanan vadiler görülür.
    19.DELTA:

    Akarsuyun taşıdığı maddeleri denize ya da göle ulaştığı yerde biriktirmesi ile oluşan yeryüzü şeklidir. Akarsuların delta oluşturdukları yerlerde, izohipsler deniz veya göl yüzeyine doğru çıkıntı yaparlar.

    DAİMİ AKARSU…………....1

    HALİDž……………….…....2

    BOYUN…….........................4

    SIRT……….…………………5

    DELTA….……………………6

    KAPALI ÇUKUR…..………..8

    DORUK(ZİRVE)…..…....11-12

    FALEZ OLUŞUMUNA UYGUN ALAN.......................14

    KITA SAHANLIĞININ EN DAR OLDUĞU ALAN....14

    DORUK(ZİRVE):Tepe, dağ ve sırtların en yüksek noktasını meydana getirir. Nokta ya da üçgen ile gösterilir. Genel olarak yeryüzü şeklinin yükselti değeri bu alana yazılır.
    DAĞ: Nispi yüksekliği fazla olan kabarık yeryüzü şekilleridir.
    TEPE: Kabarık bir yeryüzü şeklidir. Bir doruk ve bunu çevreleyen yamaçlardan oluşur. Dağdan farkı nispi yükseltisinin daha az olmasıdır.
    ÇANAK(ÇUKUR):Merkeze doğru alçalan yamaçları bulunan yüksek kenarlı ve yeryüzü şeklidir. Derinlik yönünde ok işareti konularak gösterilir. Çukur alan okun başladığı yerden başlayarak bittiği yere kadar uzanır.
    YAMAÇ: Yeryüzündeki eğimli yüzeylerdir. Bunlar dağ, tepe, vadi gibi şekillerin ana unsuru olan ve eğimi fazla olan yüzeylerdir.
    TALVEG: Bir vadinin ya da akarsu yatağının en derin noktasını meydana getirir. En derin noktalarının birleştirilmesiyle Talveg çizgisi meydana gelir. Harita üzerinde akarsuyu gösteren çizgiye isabet eder.
    FALEZ(Yalıyar):Dalgaların kıyıları aşındırması sonucunda meydana gelen çökme ile oluşan dik kıyı biçimidir. Diğer dik kıyılardan ayrıldığı nokta oldukça kayalık görünüme sahip olmalarıdır.
    ŞEV: Farklı yükseklikteki iki dikliği birleştiren az eğimli yamaçlardır.
    GERÇEK ALAN VE İZDÜŞÜM ALANGERÇEK ALAN:Gerçek alan arazideki yükseklikler ve çukurluklar dikkate alınarak belirlenen alandır.
    İZDÜŞÜM ALAN: Arazideki yükseklikler ve çukurluklar dikkate alınmadan, her yer düzlük kabul edilerek elde edilir.
    Türkiye’nin gerçek alanı =814.578 km2
    Türkiye’nin izdüşüm alanı =779.452 km’dir.Fark=35.126 km2
    Gerçek alan ile izdüşüm alan arasındaki farkın fazla olması yer şekillerinin engebeli olduğunu gösterir. Farkın fazla olması ise engebeli alanların fazla olmadığını gösterir.Türkiye’de farkın fazla olması engebeli bir arazi yapısına sahip olduğunu gösterir.

    B.EĞİM HESAPLAMALARI:

    Bulunmak istenen değerin üzeri kapatılır.Kalan değerler formülümüzü meydana getirir.
    YF=Yükseklik farkı
    YU=Yatay uzaklık
    E =Eğim
    İşlemlerde dikkat edilmesi gereken noktalar:
    1.İki nokta arasındaki eğim topoğrafya haritalarından yararlanılarak hesaplanır.
    2.Eğim % veya %0 olarak sorulabilir.
    3.Yükseklik farkı m cinsinden verilir.
    4.Yatay uzaklık genelde km olarak verilir.
    5.İşlemler yapılırken km cinsinden verilen yatay uzaklık üç sıfır eklenerek m’ye çevrilmelidir.
    C.PROFİL ÇIKARMA:

    Topoğrafya yüzeyinin düşey düzlemle yaptığı ara kesite Topoğrafik profil adı verilir.
    PROFİL NASIL ELDE EDİLİR:
    1.Profili elde edilecek iki nokta belirlenerek bir doğru ile birleştirilir.
    2.Doğrunun harita üzerinde izohipsleri kestiği noktalar ve bunların yükseltileri şerit üzerine işaretlenir.
    3.Yatay bir çizgi çizilen başka bir kâğıt üzerine belirlediğimiz noktaların bulunduğu şerit konarak izohipslerin kesildiği noktalar işaretlenir.
    4.Belirlenen noktalardan seçilen yükselti ölçeğine uygun uzunluğa sahip dikmeler oluşturulur.
    5.Oluşturulan dikmelerin uçları birleştirilerek profil elde edilir.
    PROFİLLERDEN YARARLANMA:
    1.Topoğrafik profiller yeryüzünü meydana getiren çeşitli şekillerin yandan nasıl göründüğünü görmemizi sağlar.
    2.Çeşitli yer şekillerinin gelişimi hakkında yorum yapmamıza imkan sağlar.
    3.Farklı seviyelere sahip aşınım yüzeylerini tespit etmemizi sağlar.
    4.Profillerden yararlanılarak blok diyagramlar yapılabilir.
    PROFİL ÇEŞİTLERİ:
    1.SÜPERİMPOZE PROFİLLER:
    Bunlarda eşit aralıklarla alınan doğrulardan ayrı ayrı bir çok profil çizilir.Hepsi numaralandırılır.Daha sonra yükselti uygunluğu sağlanarak numaraları belirtilerek hepsi bir profilde birleştirilir.Bu profiller yer şekillerinin gelişimi hakkında yorum yapmamıza imkan sağlar.
    2.BİLEŞİK PROFİLLER:
    Süperimpoze profillerinin en yüksekte kalan kısımlarının çizilmesi ile elde edilir.
    3.MÜRTESEM PROFİLLER:
    Seri halde eşit aralıklarla çizilmiş profillerden yararlanılarak oluşturulur. Profiller çizilirken sırt, tepe ve vadi gibi yeryüzü şekillerine dik uzanacak biçimde çizilir. Farklı seviyelere sahip aşınım yüzeylerinin tespit edilmesi amacıyla kullanılır. Arazinin taslak şeklindeki çizimine benzer.
    4.KAYDIRILMIŞ PROFİLLER: Seri halde çizilmiş profillerin birbirini maskelemeyecek şekilde sıralanması ile elde edilir. Büyük vadilerin morfolojik gelişimini yorumlamak amacıyla, basamakların belirlenmesinde kullanılır.
    **Bunlar dışında çeşitli amaçlarla yapılan bir çok profil çeşidi bulunmaktadır.




  3. Aradığınız Bilgiyi Bulamadıysanız Üye Olmadan
    BURAYA Tıklayarak Sorunuzu Düzgün Bir Başlık ile Yazabilirsiniz.
 

 

<b>Yorum Yaparak Bu Konunun Geliştirilmesine Yardımcı Olabilirsin</b> Yorum Yaparak Bu Konunun Geliştirilmesine Yardımcı Olabilirsin


:

Powered by vBulletin® Version 4.2.5
Copyright ©2000 - 2018, Jelsoft Enterprises Ltd.
mektup örnekleri